arsyetoj

foljeverb/aɾsyɛˈtɔj/

SQ Mendoj me radhë e me logjikë për të nxjerrë një përfundim. përshkrim me ndihmë të AI-sëwritten with AI help

EN to reason

foljeverb /aɾsyɛˈtɔj/

KuptimiMeaning

ENto reason

ZgjedhimiConjugation

PjesorjaParticiple: arsyetuar
PaskajorjaInfinitive: për të arsyetuar
PërcjellorjaGerund: duke arsyetuar
UrdhërorjaImperative: arsyeto, arsyetoni

	unëI	tiyou	ai/ajohe/she	newe	juyou (pl.)	ata/atothey
Dëftore — e tashmeIndicative present	arsyetoj	arsyeton	arsyeton	arsyetojmë	arsyetoni	arsyetojnë
Dëftore — e pakryerIndicative imperfect	arsyetoja	arsyetoje	arsyetonte	arsyetonim	arsyetonit	arsyetonin
Dëftore — e kryer e thjeshtëIndicative aorist (simple past)	arsyetova	arsyetove	arsyetoi	arsyetuam	arsyetuat	arsyetuan
Dëftore — e kryerIndicative perfect	kam arsyetuar	ke arsyetuar	ka arsyetuar	kemi arsyetuar	keni arsyetuar	kanë arsyetuar
Dëftore — e ardhmeIndicative future	do të arsyetoj	do të arsyetosh	do të arsyetojë	do të arsyetojmë	do të arsyetoni	do të arsyetojnë

Kohë dhe mënyra të tjeraMore tenses and moods (4)

	unëI	tiyou	ai/ajohe/she	newe	juyou (pl.)	ata/atothey
Lidhore — e tashmeSubjunctive present	të arsyetoj	të arsyetosh	të arsyetojë	të arsyetojmë	të arsyetoni	të arsyetojnë
KushtoreConditional	do të arsyetoja	do të arsyetoje	do të arsyetonte	do të arsyetonim	do të arsyetonit	do të arsyetonin
Habitore — e tashmeAdmirative present	arsyetuakam	arsyetuake	arsyetuaka	arsyetuakemi	arsyetuakeni	arsyetuakan
DëshiroreOptative	arsyetofsha	arsyetofsh	arsyetoftë	arsyetofshim	arsyetofshi	arsyetofshin

Të gjitha formatAll forms (126)

arsyetój canonical
arsyetova aorist, first-person, indicative, singular
arsyetuar participle
duke arsyetuar gerund
për të arsyetuar infinitive
arsyetoj first-person, indicative, present, singular
arsyeton indicative, present, second-person, singular, third-person
arsyetojmë first-person, indicative, plural, present
arsyetoni indicative, plural, present, second-person, imperative
arsyetojnë indicative, plural, present, third-person
arsyetoja first-person, imperfect, indicative, singular
arsyetoje imperfect, indicative, second-person, singular
arsyetonte imperfect, indicative, singular, third-person
arsyetonim first-person, imperfect, indicative, plural
arsyetonit imperfect, indicative, plural, second-person
arsyetonin imperfect, indicative, plural, third-person
arsyetove aorist, indicative, second-person, singular
arsyetoi aorist, indicative, singular, third-person
arsyetuam aorist, first-person, indicative, plural
arsyetuat aorist, indicative, plural, second-person
arsyetuan aorist, indicative, plural, third-person
kam arsyetuar first-person, indicative, perfect, singular
ke arsyetuar indicative, perfect, second-person, singular
ka arsyetuar indicative, perfect, singular, third-person
kemi arsyetuar first-person, indicative, perfect, plural
keni arsyetuar indicative, perfect, plural, second-person
kanë arsyetuar indicative, perfect, plural, third-person
kisha arsyetuar first-person, indicative, past, perfect, singular
kishe arsyetuar indicative, past, perfect, second-person, singular
kishte arsyetuar indicative, past, perfect, singular, third-person
kishim arsyetuar first-person, indicative, past, perfect, plural
kishit arsyetuar indicative, past, perfect, plural, second-person
kishin arsyetuar indicative, past, perfect, plural, third-person
do të arsyetoj first-person, future, indicative, singular
do të arsyetosh future, indicative, second-person, singular
do të arsyetojë future, indicative, singular, third-person
do të arsyetojmë first-person, future, indicative, plural
do të arsyetoni future, indicative, plural, second-person
do të arsyetojnë future, indicative, plural, third-person
do të kem arsyetuar first-person, future, indicative, perfect, singular

Prejardhja (anglisht)Etymology

From arsye (“reason”) + -toj.

BurimiSource

Përmbajtja është përshtatur dhe kombinuar nga burimet e mësipërme.Content adapted and combined from the sources above. Të gjitha burimetAll sources