emër

emërnoun/ˈeməɾ/

SQ Fjala me të cilën thirret ose quhet dikush ose diçka; edhe: pjesë e ligjëratës që emërton sende e qenie. përshkrim me ndihmë të AI-sëwritten with AI help

EN name

Me të njëjtin kuptimSame meaning

Në dialekteIn the dialects

Për kuptimet e tjeraFor its other meanings

emërnoun mashkulloremasculine /ˈeməɾ/ · [ˈe.mɜɹ] · [ˈɛ.mɜɹ]

KuptimiMeaning

  1. ENmasculinename
  2. ENmasculinereputation, good name
  3. ENmasculinenoun

LakimiDeclension

e pashquar njëjësindefinite singulare shquar njëjësdefinite singulare pashquar shumësindefinite plurale shquar shumësdefinite plural
emërorenominativeemëremriemraemrat
kallëzoreaccusativeemëremrinemraemrat
dhanoredativeemriemritemraveemrave
rrjedhoreablativeemriemritemrashemrave
Të gjitha formatAll forms (20)
  • emra plural, indefinite, nominative, accusative
  • emri definite, nominative, singular, dative, indefinite, ablative
  • emrat definite, plural, nominative, accusative
  • emër indefinite, nominative, singular, accusative
  • emrin accusative, definite, singular
  • emrit dative, definite, singular, ablative
  • emrave dative, indefinite, plural, definite, ablative
  • emrash ablative, indefinite, plural
  • emën alternative
Prejardhja (anglisht)Etymology

Rhotacism from emën, preserved in Gheg. From Proto-Albanian *é(n)minad, from Pre-Proto-Albanian *é(n)mina, earlier *ánmina < *ánmena, from Proto-Indo-European *h₁ń̥h₃menh₂ (“names”), collective of *h₁nómn̥ (“name”).

BurimiSource

Përmbajtja është përshtatur dhe kombinuar nga burimet e mësipërme.Content adapted and combined from the sources above. Të gjitha burimetAll sources